Cumali Karataş

Adanalı güzel kızlar görenlerin içi sızlar

Akdeniz kumsalına uzanmış

Akmaz oldu artık gönül çeşmesi

Akmaz oldu artık gönül çeşmesi yakan dudağınla kurutmadın mı

Ayrılık dediğin ateşten gömlek

Baharın bir başka yazın bir başka

Ben bu sevdanın yüzünden yıllardır ne çile gördüm

Bir yaz gününden beri tutmadım ellerini

Geçip gitse de yıllar bir gün ayrılsa yollar...

Her sitem edişte küsüp gidersen biter mi önünde ayrılık yolu

Nasıl bir hicrandır anlamadım ki

Öyle bir canana gönül verdim ki gözyaşımı taşan sele çevirdi

Sakaryaya girdik toplu tüfekli

Sen gidince kurudu saklı ilham kaynağım

Seni bir gün göremezsem ararım

Sevgi dolsun tüm gönüller

Söz verdiğin yerde o gün boyu seni bekledim

Şüphe etme gönlüm asla vazgeçmem

Torosları aşıp düze inince

Tutsam o ipek elini sevdiğini sorabilsem

Ya sen gel ya beni çağır yanına

Yıllar sonra yine sana koşarım

Zamansız yağma yağmur yar söz verdi gelecek