Cevdet Kerim Kızrak

Aldığım her nefeste onu düşünüyorum

Aşktan kaçalım derken meyhaneye düştük biz

Ayrılmaya kararlıysan son defa bir bak da git

Ben aşkı bilmiyordum onu senden öğrendim

Bitecek bu ayrılık üzme kendini sakın

Dert katarsın her geçen gün ruhumun ezvakına

Ey bad-ı saba buy-i vefa yok mu nigardan

Geçti ömrüm benim amma deli miyim ben neyim

Gözlerin sevda saçıyor dudakların bir başka

Güzelliğin gönlümde bir güneş gibi parlar

Hangisini anlatayım içimdeki dertlerin

Hep dallarda bilirdim seni görmeden önce

Kalbimde yaşıyorsun en büyük aşkımsın sen

Karardı şimdi alem güneş battı Ziya yok

Lutf et güzelim sen beni aşkınla sevindir

Nasıl unuttun beni hani çok seviyordun

Ne sen beni sevebildin ne ben seni daha baştan

Nice cananlar gezdi şu gönül bahçesinde

O kadar güzeldin ki bakmadan geçemezdim

Ömrümün şu kışında bana bir yaz getirdi

Öyle çok ağladım ki kederimden bu gece

Sen güneşsin ben mehtap senden gelir ışığım

Sen ilkbahar ben sonbahar

Sonmuş bu gidiş dönmedi hicran seferinden

Sonmuş bu gidiş dönmedi hicran seferinden

Tükendi bende artık o heyecan o heves

Yaralı bir kuş gibi çırpınır durur gönlüm

Yaşıyor aşkını gönlüm o yeşil gözlerinin