Bülent Özbayram

Ağaçlar sarardı yaz sona erdi

BENSİZ NASIL YAŞIYORSUN

Bensiz nasıl yaşıyorsun

Bir kez gördü gözüm seni

Biraz daha düşün gitmeden önce

Bitmeyecek sanmıştım her şeyin sonu varmış

Bu sevgi ömrümde bir ömür sürsün

Bu sonsuz gecelerde uykularım kaçıyor

Dalıp gitti gözlerim derinlere bir anda

Damla damla boşalan gözyaşımda sen varsın

Derdimi döküp te paylaşacaktım

Geçmişe bir perde çekelim derken

Gittiğin günden beri sende kaldı yüreğim

Gönlümü ben sana verdim sen kıymetin bilemedim

Gönül bahçemdeki gülü soldurdun

Gönül tellerini germe bu kadar sevgiden anlayan kaç kişi kaldı

Gözümden ırak ol gönlümdem de sıkıntı veriyor

Gün geçti ay geçti sene geçti gideli bir asır oldu sanki bir tanem

Halime bakıp ta mücrimim sanma

Hasret gözyaşlarımı döküyorum peşinden

Hasretin yerini sevgi almadı

Hasretin yerini sevgin almadı

İnsaf et her gece ağlatma beni

Kalbimde dururken hasret zehiri

Önce güzel gözle tanışır sonra kalpden kalbe karışır

Özgürce yaşa sen özgürlüğünü

Sen küsüp giderken bir çift sözüme sessizce karşıma çıktı yalnızlık

Seni sevmek meğer ne kadar zormuş

Seni terkettim diye hiç pişman değilim

Sensiz baharı yaşamak ölmekten hazin geliyor

Sensiz yüzüm gülmeyecek

Sevgi diyerek çektiğim ıstırabım bitti artık

Sevgilim ayrılık vakti geldi çko erken bu sitemler

Sevmek şöyle dursun sensiz baharı

Şunu bunu derdettik te ne oldu

Yalnızlık bir denizdir ben deli dalga köpük köpük

Yıllar geçti aradan bir haber yok aşkımdan

Yılların ötesinde derdinde neşesinde